กลอนวันพ่อ

จากลูกสาวคนหนึ่ง … ส่งถึงพ่อ
จากลูกสาวคนหนึ่ง…ส่งถึงพ่อ
เรียง “รัก ” ทอร้อยถัก “ ตัวอักษร ”
“ ลูกรักพ่อ ” แม้บอกฝากจากกาพย์กลอน
“ รัก ” แน่นอน จากลูกมั่นลูกสัญญา

   อาจไม่ใช่คนที่ เป็น “ ที่หนึ่ง ”
ไม่น่าทึ่ง-เก่งฉกาจ-มาดหรูหรา
ไม่สวยเด่นดังเช่น “ ดาว ” พราวนภา
แต่เชื่อว่าเป็น “ คนดี ” ที่ภูมิใจ

ทุกถ้อย “ พ่อ ” เตือนย้ำยามยังเด็ก
เจ้าตัวเล็กอาจเหมือนรั้นไม่หวั่นไหว
แต่พ่อจ๋า...ที่ตรึงติดสนิทฤทัย
จักอื่นใด “ คำพ่อสอน ” คือพรพรหม

อุ่นอื่นหนอ จะอุ่นละมุนนัก
เท่าอุ่นจาก “ ไอรัก ” อันเหมาะสม
ชายอื่นหนอ จะ “ รักลูก ” ยามทุกข์ตรม
ทั้งชีวิต “ หวาน ” – “ขม” พ่อห่วงใย

ลูกของพ่อจะเดินทางอย่างเชื่อมั่น
สู่ “ ปลายฝัน ” อนาคตอันสดใส
แม้อุปสรรค์จะขวากขวางบนทางไกล
“ ลูกสาวพ่อ ” จะก้าวไปไม่แคลนคลอน 
จากลูกสาวคนหนึ่ง…ส่งถึงพ่อ 
เรียง “ รัก ” ทอร้อยถัก “ ตัวอักษร ”
พนมมือก้มน้อมราบกราบบิดร
ด้วยบทกลอน ว่า “ รักมั่นกตัญญู ”